เกษตรรูปแบบใหม่
ปลูกในพื้นที่จำกัด หมุนเวียนของเหลือใช้ และจัดการศัตรูพืชแบบผสมผสาน
น้ำที่ใช้ น้ำที่ทิ้ง และอากาศที่หายใจในบ้านหรือที่ทำงาน เป็นปัจจัยพื้นฐานที่ส่งผลต่อสุขภาวะทุกวัน แต่มักถูกมองข้ามเพราะไม่เห็นผลทันที
น้ำทิ้งในอาคารไม่ได้เหมือนกันหมด และการแยกทำให้จัดการง่ายขึ้นมาก
ถังดักไขมันที่ไม่เคยตักออกก็เท่ากับไม่มี ควรตักไขมันทุก 1–2 สัปดาห์แล้วแต่ปริมาณการใช้
น้ำเทาใช้รดต้นไม้ได้ แต่มีเงื่อนไข
น้ำฝนเหมาะกับการรดน้ำต้นไม้และล้างพื้น หลักสำคัญคือ ทิ้งน้ำช่วงแรกของฝน ที่ชะฝุ่นและมูลนกจากหลังคา แล้วค่อยเก็บช่วงถัดมา ถังเก็บต้องปิดสนิทและมีตะแกรงกันยุงวางไข่
น้ำฝนที่ไหลผ่านหลังคาอาจปนเปื้อนโลหะหนักจากวัสดุมุงหลังคา สีทาหลังคา ฝุ่น และมูลนก หากจะใช้ดื่มต้องผ่านการกรองและฆ่าเชื้อที่เหมาะสม และควรส่งตรวจคุณภาพน้ำก่อน อย่าใช้หลังคาที่มีแผ่นใยหินหรือสีที่มีตะกั่วเป็นพื้นที่รับน้ำดื่ม
คนไทยใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่ในอาคาร อากาศภายในจึงมีผลต่อสุขภาพมากกว่าที่คิด แหล่งมลพิษหลักในบ้านมักเป็นสิ่งใกล้ตัว
ไม่ควรใช้เครื่องผลิตโอโซนในห้องที่มีคนอยู่ โอโซนเป็นก๊าซที่ระคายเคืองปอด หน่วยงานสิ่งแวดล้อมสหรัฐฯ ระบุว่าเครื่องผลิตโอโซนที่ขายเป็นเครื่องฟอกอากาศไม่ได้ผลกับมลพิษในอาคารส่วนใหญ่ และอาจทำปฏิกิริยากับสารเคมีในอากาศจนเกิดสารใหม่ที่เป็นอันตราย — สำหรับฝุ่นละออง เครื่องกรองแบบ HEPA เป็นทางเลือกที่มีหลักฐานรองรับมากกว่า (อ่านเพิ่มใน บทความเรื่องโอโซนซาวน่า)
เรื่องน้ำ: แยกน้ำเสียให้ถูกประเภท ดักไขมันก่อนลงท่อ ใช้น้ำเทาซ้ำได้แต่ต้องรดที่โคนต้นและไม่เก็บค้างคืน เรื่องอากาศ: ลดแหล่งกำเนิดก่อนเสมอ แล้วจึงระบายอากาศ ควบคุมความชื้น และใช้เครื่องกรองเสริม — ตามลำดับนี้ได้ผลกว่าการซื้อเครื่องมาแก้ปลายทาง
ปลูกในพื้นที่จำกัด หมุนเวียนของเหลือใช้ และจัดการศัตรูพืชแบบผสมผสาน
คุมอุณหภูมิ กันปนเปื้อนข้าม ลดของเสีย และแปรรูปอย่างปลอดภัย